به او فرمود : چگونه صبح كردى ؟ گفت : يا رسول اللّه در حال يقين . رسول خدا صلى الله عليه و آله از گفته او در شگفت شد و فرمود : براى هر يقينى حقيقت و علامتى است ، حقيقت يقين تو چيست ؟ جواب داد : يقين من آن است كه مرا در غم فرو برده و شبم را به بىخوابى كشيده و روز گرمم را به تحمّل تشنگى واداشته ، جانم از دنيا و آنچه در اوست به تنگ آمده و روىگردان شده تا جايى كه مىبينم عرش خداوندم براى حساب برپاست و همه مردم بر آن محشورند و من در ميان آنانم ، گويا مىنگرم به اهل بهشت كه در نعمت‌اند و با يكديگر در تعارف و به پشتىها تكيه زده‌اند و گويا مىنگرم دوزخيان را كه زير شكنجهايند و فرياد مىكنند ! خيال مىكنى من الآن لغزه آتش دوزخ را مىشنوم كه در گوشم مىگردد و مىچرخد . رسول خدا صلى الله عليه و آله به اصحابش فرمود : اين بنده‌اى است كه خدا دلش را به نور ايمان روشن كرده . سپس فرمود : اى جوان ! آنچه دارى از آن با شدت نگهدارى كن . سپس جوان گفت : يا رسول اللّه ! دعا كن كه به همراه تو شربت شهادت بنوشم ، پيامبر صلى الله عليه و آله برايش دعا كرد ، چيزى نگذشت كه در يكى از جنگ‌ها پس از نه تن شهيد شد و او نفر دهم بود « 1 » . 66 - معناى رضا در كلام مولوى مولوى در توضيح مسئلهء رضا مىگويد : بهلول به يك مرد الهى مىرسد و از او مىپرسد : در چه حالى ؟ مرا هم از حالت خود آگاه كن . آن مرد الهى مىگويد : شما از حال كسى مىپرسيد كه همواره جهان به مراد او مىگردد اين است حال من ، آن همه سيلاب‌ها و جويبارها و ستارگان فروزان طبق خواستهء

--> ( 1 ) - عرفان اسلامى : 1 / 393 .